Ważny temat

Diagnoza SM

Publikacja: 09 maj 2014 Ostatnia aktualizacja: 14 maj 2014
Diagnoza SM jest trudna i może trwać bardzo długo, dlatego że nie ma prostej metody pozwalającej na ustalenie jednoznacznej odpowiedzi. Jakie badania pomogą w diagnozie? Czy są zawsze konieczne?
Czy badania są zawsze niezbędne? Lekarz może zdiagnozować SM bez dodatkowych badań na podstawie danych klinicznych, jeżeli pacjent miał dwa rzuty z wystąpieniem deficytów neurologicznych, które trwały minimum 24 godziny z przynajmniej miesięczną przerwą. W innych przypadkach konieczne jest wykonanie badań, które pozwolą na postawienie jednoznacznej diagnozy.
Jakie badania należy przeprowadzić? Do badań, które pomagają w postawieniu diagnozy zaliczamy:
  • badanie neurologiczne, które polega na sprawdzeniu poprawności działania układu nerwowego. Kontrolowana jest droga przesyłu sygnału z mózgu do innych części ciała pod kątem występowania ewentualnych zakłóceń np. ruch gałek ocznych, utrzymanie równowagi, odruchy, koordynacja ruchowa itp. Zauważone zmiany mogą być objawami różnych chorób, dlatego niezbędne są dalsze badania, które pozwolą na wykluczenie innych schorzeń.

  • rezonans magnetyczny (MRI), który wykonuje szczegółowe zdjęcia mózgu i rdzenia kręgowego w celu zlokalizowania uszkodzonych obszarów. Badanie nie jest bolesne, wykonywane jest zazwyczaj z kontrastem, pozwala na zaobserwowanie obszarów demielinizacji w obrębie istoty białej mózgowia. We wczesnym stadium choroby badanie może nie uwidocznić wszystkich zmian, a zaobserwowane nieprawidłowości mogą być skutkiem innych chorób, dlatego samo badanie MRI nie może być podstawą do postawienia diagnozy SM. Badanie dostarcza informacji o lokalizacji i rozmiarze zmian u 95% pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

  • badanie płynu mózgowo - rdzeniowego na obecność prążków oligoklonalnych, który jest pobierany metodą punkcji lędźwiowej przy miejscowym znieczuleniu. Podczas przepuszczania prądu elektrycznego przez płyn, proteiny tworzą pewien wzór, który świadczy o SM. U osób ze wczesną fazą choroby proteiny nie zawsze układają się w charakterystyczny wzór, dlatego w celu wykluczenia SM konieczne są dalsze badania. Proteiny znajdują się w płynie mózgowo-rdzeniowym u 90% chorych na SM.
  • badanie wzrokowych, słuchowych oraz symatosensorycznych potencjałów wywołanych, które pozwolą na zmierzenie prędkości sygnału, który jest przesyłany przez nerwy. Jest to parametr pozwalający ocenić stan układu nerwowego, a zwiększony czas przesyłu informacji może świadczyć o demielinizacji. Na głowie pacjenta umieszcza się elektrody, których zadaniem jest monitorowanie powstałych w wyniku bodźców fal mózgowych.
Czy u wszystkich chorych badania pozwolą na postawienie diagnozy? Nie u wszystkich pacjentów można postawić ostateczną diagnozę SM na podstawie przeprowadzonych badań; dotyczy to ok. 10% pacjentów. Postawienie diagnozy opiera się na wykluczeniu innych chorób dających podobne objawy oraz obserwacji zachodzących u chorego zmian neurologicznych.
Źródło:
MSIF

TEL-MED POLECA

Neurolog dorośli i dla dzieci Przeźmierowo Baranowo Swadzim/ Leczenie Padaczki

Przedpelska-Ober Elżbieta dr. n. med. specjalista neurologii i neurologii dziecięcej

woj. wielkopolskie
Przeźmierowo, ul. Rynkowa
  • czynna
  • nieczynna

Ostatnie publikacje

Czy wiesz że.. ?
Rezonans magnetyczny potwierdza występowanie nieprawidłowości u ponad 95% pacjentów ze zdiagnozowanym stwardnieniem rozsianym.