Przyczyny i objawy WZW

Pierwsze objawy WZW zazwyczaj przypominają zwykłą grypę lub zatrucie pokarmowe. Często nie jesteś świadomi tego, że zwykłe zwykłe zatrucie, spożywanie niemytych owoców, czy też przetoczenie krwi mogą wywołać poważną chorobę zakaźną. Poniżej dowiemy się więcej informacji na temat najczęstszych objawów i przyczyn.

OBJAWY:
Objawy chorobowe występujące w przebiegu WZW są podobne we wszystkich typach WZW niezależnie od wywołującego je wirusa. Są to:

•     żółtaczka (jako objaw) i towarzyszące jej ściemnienie moczu, rzadziej odbarwienie stolca,
•     objawy rzekomogrypowe (stany podgorączkowe, bóle mięśni, stawów i kości),
•     objawy dyspeptyczne (czyli: brak apetytu, nudności, wymioty),
•     osłabienie,
•     pobolewanie, rozpieranie w prawym podżebrzu wywołane powiększeniem wątroby,
•     rzadziej - świąd skóry,
•     bardzo rzadko - krwawienia z nosa i dziąseł, śpiączka wątrobowa.

Wirusowe zapalenie wątroby zaczyna się na ogół niewinnie. U małych dzieci objawia się trochę podniesioną temperaturę, bólem brzucha, niekiedy wymiotami. Jeżeli towarzyszą temu pobolewania i bóle mięśniowo-stawowe, to lekarze w okresie przesilenia zimowo-wiosennego zwykle przypisuję je tzw. "zmęczeniu wiosennemu". W innych porach roku, np. latem, będzie to "przepracowanie", a jesienią, zwłaszcza późną - "przeziębienie lub grypa".

U kobiet po usunięciu pęcherzyka żółciowego z powodu kamicy objawy takie są traktowane jako "zaburzenia trawienia". Dopiero po kilku dniach okazuje się, że schorzenie, które braliśmy za przeziębienie lub początki grypy – to wirusowe zapalenie wątroby.

PRZYCZYNY:

• przyczyną może być spożycie zanieczyszczonej wirusem wody pitnej, mytych w niej owoców i innych surowych pokarmów,
• wirus znajduje się we krwi i stolcu, wystarczy zatem, że osoba będąca nosicielem wirusa nie umyje rąk po wyjściu z toalety i zacznie przygotowywać dla innych posiłek,
• szczególnie narażone na infekcje są osoby podróżujące. Szacuje się, że ryzyko zachorowania na WZW typu A wśród podróżujących jest 100 razy większe niż ryzyko zachorowania na dur brzuszny,
• do zakażenia może dochodzi także poprzez bliski kontakt z osobą zakażoną
  w bezobjawowym stadium choroby,
• urodzenie dziecka przez zakażoną matkę,
• niezabezpieczone kontakty seksualne z chorym partnerem,
• kontakt z zanieczyszczonymi igłami i strzykawkami u osób zażywających narkotyki,
• zabiegi w zakładach fryzjerskich , kosmetycznych, stomatologicznych czy salonach tatuażu, wykonywane źle wysterylizowanymi narzędziami chirurgicznymi,
• kontakt z zakażoną krwią, przetoczenia zakażonej krwi i jej produktów. U niektórych osób do zakażenia dochodzi w trakcie wykonania zabiegów w szpitalu.