Różne Typy WZW
Publikacja: 01 marzec 2012
Ostatnia aktualizacja: 19 grudzień 2013
Wirusowe Zapalenie Wątroby wywołuje wiele wirusów, z których lekarze rozpoznali dotychczas pięć, oznaczanych symbolami A, B, C, D i E. W Polsce występuje przede wszystkim żółtaczka typu A i B oraz rzadziej C.
Wirus zapalenia wątroby typu A
HAV jest wirusem o średnicy 27 nm. HAV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu A tzw. żółtaczki pokarmowej. Zakażenie następuje poprzez przewód pokarmowy, przez kontakt z wydzielinami chorego lub produktami zakażonymi (epidemie mleczne, wodne itp.). Na uwagę zasługuje fakt, że HAV może przez długi czas utrzymywać się w środowisku przy dużej wilgotności. Czas wylęgania 2-6 tygodni (średnio 28 dni)
Wirus namnaża się najpierw w przewodzie pokarmowym, po czym (prawdopodobnie) dochodzi do zakażenia wątroby i powstania objawów chorobowych. W wyniku tego zakażenia dochodzi do zapalenia wątroby.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
To najbardziej groźny typem WZW. Każdego roku zabija na świecie ponad 2 miliony osób. Wirus uszkadza nie tylko wątrobę, ale także inne narządy, np. mięsień sercowy i nerki. Istotą tej choroby jest zapalenie wątroby wywołane przez wirusa HBV. U części osób zakażenie HBV może przebiegać bezobjawowo. Często można nie wiedzieć, że jest się zakażonym! Wirus HBV łatwo się przenosi poprzez krew i drogą seksualną- osoba zakażona może stanowić zagrożenie dla najbliższego otoczenia. Wirus HBV jest drugim (po paleniu papierosów) pojedynczym czynnikiem wywołującym nowotwór.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C
Rozwija się w następstwie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C. Wirus HCV znajduje się przede wszystkim we krwi, ale w małych ilościach występuje również w ślinie, nasieniu i wydzielinie pochwy. Najczęściej zakażenie HCV przenosi się w czasie kontaktów z krwią i produktami krwiopochodnymi, ale do zakażenia może również dojść podczas stosunków seksualnych lub w czasie „agresywnych” pocałunków, którym towarzyszy uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej. Do grup ryzyka narażenia na wzw C należą osoby przewlekle chore i często hospitalizowane, osoby dializowane oraz narkomani uzależnieni od preparatów dożylnych. Okres wylęgania po zakażeniu HCV wynosi 15-150 dni. W przeciwieństwie do WZW B, ostre WZW C rozwija się tylko u 10-15 procent zakażonych. Znakomita większość zakażonych nie ma objawów choroby, natomiast stają się oni przewlekłymi nosicielami HCV
i jednocześnie chorymi z tego powodu na przewlekłe zapalenie wątroby typu C.
Wirusowe zapalenie wątroby typu D
Wzw typu D wywoływane jest przez wirus HDV, znany dawniej jako "czynnik Delta". Jest to jednowiciowy wirus RNA tworzący część rdzeniową na powierzchni którego HBsAg tworzy płaszcz. Jest to wirus ułomny, który do namnażania wymaga HBV. Zakażenie może nastąpić jako jedna z 2 możliwości: zakażenie równoczesne HBV i HDV
z przebiegiem ostrego WZW znacznie cięższego lub piorunującego oraz nadkażenie po uprzednim zakażeniu HBV
z przewlekłym nosicielstwem HDV lub ostrym zapaleniem wątroby o ciężkim przebiegu.
Wirusowe zapalenie wątroby typu E
Wzw typu E wywoływane jest przez wirus HEV, który przenosi się z osoby na osobę drogą fekalno-oralną oraz przez zakażoną wodę (tzw. epidemie wodne), podobnie jak wirus HAV. Przebieg choroby jest łagodny (podobnie jak WZW A) i nie daje nosicielstwa. Zakażenie kobiet w ciąży kończy się w 10-20% poronieniem, przedwczesnym porodem i zgonem wśród objawów śpiączki.
Wirusowe zapalenie wątroby typu G
Nie ma dostatecznych danych na temat zakażenia i chorobowości wirusa zapalenia wątroby typu G. Wirus ten przenoszony jest drogą krwi, najczęściej podczas jej przetaczania.
Podsumowując, można powiedzieć, że wirusy wywołujące WZW typu A i E szerzą się drogą pokarmową, przebieg choroby okresu ostrego jest lżejszy, z mniejszą śmiertelnością. Typy wirusów B, C i D przenoszą się drogą parenteralną a także drogą seksualną i drogą zakażenia wertykalnego, a przebieg jest na ogół cięższy z większą śmiertelnością.
HAV jest wirusem o średnicy 27 nm. HAV jest przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu A tzw. żółtaczki pokarmowej. Zakażenie następuje poprzez przewód pokarmowy, przez kontakt z wydzielinami chorego lub produktami zakażonymi (epidemie mleczne, wodne itp.). Na uwagę zasługuje fakt, że HAV może przez długi czas utrzymywać się w środowisku przy dużej wilgotności. Czas wylęgania 2-6 tygodni (średnio 28 dni)
Wirus namnaża się najpierw w przewodzie pokarmowym, po czym (prawdopodobnie) dochodzi do zakażenia wątroby i powstania objawów chorobowych. W wyniku tego zakażenia dochodzi do zapalenia wątroby.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
To najbardziej groźny typem WZW. Każdego roku zabija na świecie ponad 2 miliony osób. Wirus uszkadza nie tylko wątrobę, ale także inne narządy, np. mięsień sercowy i nerki. Istotą tej choroby jest zapalenie wątroby wywołane przez wirusa HBV. U części osób zakażenie HBV może przebiegać bezobjawowo. Często można nie wiedzieć, że jest się zakażonym! Wirus HBV łatwo się przenosi poprzez krew i drogą seksualną- osoba zakażona może stanowić zagrożenie dla najbliższego otoczenia. Wirus HBV jest drugim (po paleniu papierosów) pojedynczym czynnikiem wywołującym nowotwór.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C
Rozwija się w następstwie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C. Wirus HCV znajduje się przede wszystkim we krwi, ale w małych ilościach występuje również w ślinie, nasieniu i wydzielinie pochwy. Najczęściej zakażenie HCV przenosi się w czasie kontaktów z krwią i produktami krwiopochodnymi, ale do zakażenia może również dojść podczas stosunków seksualnych lub w czasie „agresywnych” pocałunków, którym towarzyszy uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej. Do grup ryzyka narażenia na wzw C należą osoby przewlekle chore i często hospitalizowane, osoby dializowane oraz narkomani uzależnieni od preparatów dożylnych. Okres wylęgania po zakażeniu HCV wynosi 15-150 dni. W przeciwieństwie do WZW B, ostre WZW C rozwija się tylko u 10-15 procent zakażonych. Znakomita większość zakażonych nie ma objawów choroby, natomiast stają się oni przewlekłymi nosicielami HCV
i jednocześnie chorymi z tego powodu na przewlekłe zapalenie wątroby typu C.
Wirusowe zapalenie wątroby typu D
Wzw typu D wywoływane jest przez wirus HDV, znany dawniej jako "czynnik Delta". Jest to jednowiciowy wirus RNA tworzący część rdzeniową na powierzchni którego HBsAg tworzy płaszcz. Jest to wirus ułomny, który do namnażania wymaga HBV. Zakażenie może nastąpić jako jedna z 2 możliwości: zakażenie równoczesne HBV i HDV
z przebiegiem ostrego WZW znacznie cięższego lub piorunującego oraz nadkażenie po uprzednim zakażeniu HBV
z przewlekłym nosicielstwem HDV lub ostrym zapaleniem wątroby o ciężkim przebiegu.
Wirusowe zapalenie wątroby typu E
Wzw typu E wywoływane jest przez wirus HEV, który przenosi się z osoby na osobę drogą fekalno-oralną oraz przez zakażoną wodę (tzw. epidemie wodne), podobnie jak wirus HAV. Przebieg choroby jest łagodny (podobnie jak WZW A) i nie daje nosicielstwa. Zakażenie kobiet w ciąży kończy się w 10-20% poronieniem, przedwczesnym porodem i zgonem wśród objawów śpiączki.
Wirusowe zapalenie wątroby typu G
Nie ma dostatecznych danych na temat zakażenia i chorobowości wirusa zapalenia wątroby typu G. Wirus ten przenoszony jest drogą krwi, najczęściej podczas jej przetaczania.
Podsumowując, można powiedzieć, że wirusy wywołujące WZW typu A i E szerzą się drogą pokarmową, przebieg choroby okresu ostrego jest lżejszy, z mniejszą śmiertelnością. Typy wirusów B, C i D przenoszą się drogą parenteralną a także drogą seksualną i drogą zakażenia wertykalnego, a przebieg jest na ogół cięższy z większą śmiertelnością.
Źródło:
Encyklopedia Medyczna; Juszczyk Jacek "Wirusowe Zapalenie Wątroby"; wikipedia.org.pl
Encyklopedia Medyczna; Juszczyk Jacek "Wirusowe Zapalenie Wątroby"; wikipedia.org.pl