Wizyta przedkoncepcyjna

Eksperci zgodnie zalecają kobietom, czy jeszcze lepiej parom planującym powiększenie rodziny, odbycie tak zwanej wizyty „przedkoncepcyjnej". Lekarz zbiera wówczas informacje na temat wszelkich obecnych i dawniejszych problemów zdrowotnych, przebiegu ewentualnych poprzednich ciąż i stanu zdrowia urodzonych z nich dzieci oraz chorób występujących rodzinnie.

Wywiad lekarski

Na podstawie tych informacji, a także wieku i przynależności etnicznej pacjentki, lekarz może zalecić konsultację w poradni genetycznej lub od razu skierować przyszłych rodziców na odpowiednie badania. Wizyta taka jest również doskonałą okazją do zadania wszelkich możliwych pytań i wyjaśnienia różnego rodzaju wątpliwości.

Lekarz powinien również zapytać o twój styl życia, w tym o palenie papierosów, picie alkoholu, stosunek do narkotyków, sposób odżywiania i aktywność fizyczną. Jeśli ważysz za dużo lub za mało, usłyszysz zapewne zalecenie osiągnięcia właściwszego ciężaru ciała jeszcze przed zajściem w ciążę.

Lekarz udzieli ci również porad co do zwiększenia szans na macierzyństwo i najprawdopodobniej poprosi o prowadzenie kalendarzyka małżeńskiego, pomocnego w ustaleniu dokładnej daty poczęcia dziecka. Jej znajomość jest ważna zarówno dla ciebie, jak i dla lekarza, który może na tej podstawie lepiej ocenić rozwój płodu.

Badania

W czasie wizyty przedkoncepcyjnej rutynowo pobiera się wymaz z szyjki macicy na badanie cytologiczne (pod kątem zmian nowotworowych) oraz krew na morfologię i odczyny serologiczne wykluczające kiłę i zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (wzw B), a także na inne badania pod kątem chorób przewlekłych. Zaleca się również testowanie przyszłych matek na nosicielstwo HIV (wirusa odpowiedzialnego za AIDS) oraz pod kątem rzeżączki i zakażenia chlamydiowego.

Już podczas pierwszej wizyty lekarz powinien sprawdzić twoją odporność na różyczkę. Jest to typowa, łagodna choroba wirusowa wieku dziecięcego, jeśli jednak do zakażenia dojdzie w okresie ciąży, grozi to ciężkimi wadami rozwojowymi u płodu. Jeśli nie przebyłaś różyczki w dzieciństwie i nie jesteś na nią uodporniona, powinnaś poddać się szczepieniu ochronnemu na co najmniej 3 miesiące przed zajściem w ciążę. Jeśli nie chorowałaś na ospę wietrzną, możesz zapytać również i o tę szczepionkę. Lekarz może też zasugerować ci inne szczepienia, na przykład przeciwko wzw B.

Jeśli masz w domu kota lub mieszkasz w okolicy obfitującej w koty, zapytaj lekarza, czy nie powinnaś przejść badań pod kątem odporności na toksoplazmozę. Stwierdzenie braku odporności na zakażenie pasożytem Toxoplasma gondii wymaga od ciebie szczególnych środków ostrożności.