|
Nadciśnienie tętnicze jest jednym z najczęstszych i najgroźniejszych
problemów zdrowotnych w czasie ciąży. Ciężki stan przedrzucawkowy jest
jedną z najważniejszych przyczyn zgonów matek, powoduje również
zaburzenia rozwoju u dziecka i jest przyczyną porodów przedwczesnych.
Wczesne rozpoznanie stanu przedrzucawkowego może uratować życie.
RODZAJE NADCIŚNIENIA W CZASIE CIĄŻY
Stan
przedrzucawkowy i inne choroby przebiegające z nadciśnieniem występują
u co dziesiątej kobiety będącej pierwszy raz w ciąży. U większości z
nich powoduje tylko niewielkie niedogodności polegające na częstszym
badaniu. Istnieją trzy główne typy nadciśnienia tętniczego u
ciężarnych:
- Nadciśnienie tętnicze istniejące już przed
ciążą - komplikuje przebieg prawidłowej ciąży; czasami dopiero po raz
pierwszy jest rozpoznawane w czasie ciąży.
- Nadciśnienie
tętnicze wywołane ciążą - rozwija się w czasie ciąży. W moczu nie
stwierdza się białka i ustępuje całkowicie w ciągu 6 tygodni po
porodzie.
- Stan przedrzucawkowy - nadciśnienie tętnicze wpływające na wiele układów organizmu; najczęściej stwierdza się białkomocz
Czynniki Ryzyka
Kiedy
wykryje się nadciśnienie tętnicze, bardzo ważne jest określenie rodzaju
towarzyszących mu objawów i ich nasilenie. Często można to
przeprowadzić ambulatoryjnie, ale czasami konieczny jest pobyt w
szpitalu, aby wykonać dalsze badania.
Istnieje wiele czynników ryzyka, które mogą prowadzić do rozwoju stanu przedrzucawkowego:
- Pierwsza ciąża
- Stan przedrzucawkowy w poprzedniej ciąży
- Wiek poniżej 20 i powyżej 35 roku życia
- Niski wzrost
- Migreny
- Występowanie w rodzinie stanu przedrzucawkowego i rzucawki
- Istniejące przed ciążą nadciśnienie tętnicze
- Niedobór masy ciała
- Ciąża wielopłodowa
- Inne choroby, takie jak toczeń, cukrzyca, choroba Raynauda
Objawy stanu przedrzucawkowego
Stan
przedrzucawkowy może być ciężkim powikłaniem upośledzającym dobrostan
dziecka i matki. W czasie ciąży należy leczyć wszystkie choroby
przebiegające z nadciśnieniem tętniczym, aby zapobiec wystąpieniu stanu
przedrzucawkowego, charakteryzującego się drgawkami i śpiączką.
Wczesne rozpoznanie i leczenie zapobiega rozwojowi rzucawki. Do jej objawów należą:
- Błyski światła przed oczami, pasma, smugi przesuwające się w polu widzenia lub krótka utrata widzenia
- Światłowstręt
- Ból głowy
- Ból w nadbrzuszu lub z prawej strony pod żebrami
- Wymioty
- Nudności (ogólne złe samopoczucie)
Diagnostyka stanu przedrzucawkowego
U
wielu kobiet nie stwierdza się typowych objawów nadciśnienia tętniczego
i bywa ono wykrywane pierwszy raz w czasie rutynowego badania
ciężarnej. Z chwilą jego wykrycia, ciśnienie krwi mierzy się ponownie,
aby sprawdzić, czy nadal jest wysokie. Zwykle ciśnienie tętnicze krwi
ma wartości poniżej 140/90 mm Hg, a utrzymujące się wyższe wartości
uważa się za nieprawidłowe.
Za pomocą paska diagnostycznego bada się mocz na obecność białka, co pozwala na określenie jego ilości:
brak, ślad lub 1+, 2+ czy 3+. Utrzymujące się stale wartości ponad 1 + wymagają dalszych badań.
Skierowanie do szpitala
Jeśli
ciśnienie tętnicze jest wysokie, pacjentkę kieruje się do szpitala, aby
ocenić ciężkość choroby. Do ustalenia rozpoznania stanu
przedrzucawkowego konieczne jest przeprowadzenie 24-godzinnej zbiórki
moczu i zbadanie ilości wydalanego białka. Wartości przekraczające 300
mg/24 h wskazują na możliwość wystąpienia stanu przedrzucawkowego.
Do innych badań należą: morfologia krwi oraz testy czynnościowe wątroby i nerek.
Stan
płodu określa się, monitorując kardiotokograficznie czynność jego
serca, badaniem ultrasonograficznym rozwój, a metodą Dopplera objętość
i przepływ krwi przez pępowinę.
Wiele kobiet nie wymaga hospitalizacji. Będą one
kontrolowane np. dwa razy w tygodniu w przychodni. Ciężki przebieg
choroby wymaga hospitalizacji; pomiary ciśnienia krwi wykonuje się co 4
godziny i planuje termin rozwiązania.
Możliwości leczenia
Nadciśnienie tętnicze, które nie
jest stanem przedrzucawkowym, można leczyć lekami obniżającymi je.
Leczenie można rozpocząć w każdym okresie ciąży, jest ono bezpieczne i
zapobiega ciężkim powikłaniom.
W przypadku stanu przedrzucawkowego leki na
nadciśnienie czasami podaje się bardzo krótko, ale poza łagodnymi
stanami najważniejszą metodą leczenia jest rozwiązanie ciąży.
Większość stanów przedrzucawkowych rozwija się w
późniejszym okresie ciąży. W przypadkach o ciężkim przebiegu,
występujących we wczesnych okresach ciąży, konieczne może być jej
wcześniejsze zakończenie, często przez cięcie cesarskie. Po 34 tygodniu
ciąży zazwyczaj wywołuje się poród.
Rzucawka
Jeśli stan przedrzucawkowy ma ciężki przebieg,
może rozwinąć się rzucawka lub napad drgawkowy. Występują one na
szczęście dość rzadko i większość kobiet rodzi, zanim się one rozwiną.
Nawroty chorób przebiegających z nadciśnieniem w kolejnych ciążach
Jeśli
stan przedrzucawkowy występował w pierwszej ciąży, prawdopodobnie
wystąpi też w następnej. Rzadziej zdarza się w terminie porodu, a jeśli
tak, to zwykle przebiega łagodnie. Po przebyciu ciężkiego stanu
przedrzucawkowego nawroty zdarzają się u 20-25% kobiet. Po przebyciu
epizodu rzucawki w kolejnych ciążach u jednej czwartej kobiet wystąpi
stan przedrzucawkowy, ale rzucawka tylko u 2%.
Nadciśnienie tętnicze częściej utrzymuje się po stanie
przedrzucawkowym. Nadciśnienie tętnicze w ciągu 2 lat po epizodzie
rzucawki stwierdza się u 15% kobiet. Po rzucawce lub ciężkim stanie
przedrzucawkowym wystąpi ono u 30-50% kobiet. Bardziej prawdopodobne
jest, że stan przedrzucawkowy wystąpi u ciężarnej w jej pierwszej ciąży
niż w kolejnych.
Źródło artykułu: Peter Abrahams "Ciąża. Wszystko co trzeba wiedzieć od poczęcia do porodu" |