Leczenie za granicą - czy pacjent może z niego skorzystać bezpłatnie?

Każdy pacjent ma szansę na leczenie poza granicami kraju w przypadku, gdy zalecane przez lekarza leczenie lub badania diagnostyczne nie są wykonywane w kraju lub gdy dane świadczenie jest przeprowadzane w kraju, ale czas oczekiwania na jego wykonanie jest zbyt długi, co w konsekwencji może zagrażać zdrowiu lub życiu pacjenta.
 
W celu uzyskania zgody na przeprowadzenie leczenia poza granicami kraju oraz jego sfinansowanie ze środków NFZ konieczne jest złożenie w oddziale wojewódzkim NFZ (właściwym ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego w Polsce) Wniosku do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych albo kontynuację leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu do miejsca udzielenia świadczeń (załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 grudnia 2007 r.).

Prawo do takiej formy leczenia mają wszyscy ubezpieczeni w Funduszu. Zgodę lub odmowę wydania zgody wydaje Prezes NFZ po uprzednim procedowaniu w/w wniosku i zasięgnięciu niezbędnych opinii medycznych.

Pacjent (w przypadku dzieci - rodzic, bądź opiekun prawny) wypełnia I część wniosku, a lekarz specjalista właściwej dziedziny medycyny, posiadający tytuł naukowy profesora lub doktora habilitowanego w całości części II i odpowiednio część III.

Przed złożeniem wniosku do OW NFZ, należy pamiętać, że II część wniosku musi zostać przetłumaczona na język angielski lub język urzędowy kraju, w którym ma zostać przeprowadzone leczenie.

Obowiązkiem lekarza jest wpisanie na wniosku następujących informacji:

• szczegółowe rozpoznanie kliniczne i aktualny stan zdrowia
• dotychczasowy przebieg choroby i zastosowane leczenie
• prawdopodobny dalszy przebieg choroby
• proponowany zakres leczenia
• proponowana placówka opieki medycznej wraz z uzasadnieniem wyboru
• przewidziany oraz dopuszczalny czas oczekiwania wnioskodawcy na uzyskanie leczenia lub badań diagnostycznych
• cel wyjazdu i przewidywany sposób leczenia za granicą
• w przypadku uznania za konieczne - środek transportu w celu przewiezienia wnioskodawcy do miejsca udzielenia świadczenia oraz uzasadnienie takiego wyboru
• potwierdzenie, że wnioskowane leczenie lub badanie diagnostyczne nie jest  przeprowadzane w kraju, a udzielenie tego świadczenia jest niezbędne w celu ratowania życia lub poprawy stanu zdrowia oraz wskazanie terminu, w jakim leczenie powinno być przeprowadzone
• przewidywany okres pobytu wnioskodawcy za granicą

Złożony we właściwym oddziale wojewódzkim wniosek wraz z tłumaczeniem jego II części oraz kopią dokumentacji medycznej w zakresie wnioskowanego leczenia podlega szczegółowej weryfikacji w Oddziale Wojewódzkim NFZ.

Jeżeli wniosek jest prawidłowy, oddział NFZ dokonuje ze wskazaną we wniosku placówką zagraniczną uzgodnień w zakresie przewidywanych kosztów leczenia i sposobu ich rozliczenia. Jak również przesyła klinice zagranicznej tłumaczenie części II wniosku, w celu zapoznania się tej placówki ze stanem medycznym pacjenta oraz oszacowania wstępnych kosztów leczenia. Należy zaznaczyć, iż oddział wojewódzki może zasięgnąć opinii konsultanta wojewódzkiego lub innych specjalistów medycznych. 

Po nadesłaniu wstępnych kosztów leczenia z placówki zagranicznej oddział NFZ przekazuje wniosek wraz z całością dokumentacji Prezesowi NFZ, który po analizie dokumentacji w sprawie podejmuje decyzję. Należy zaznaczyć, iż Prezes NFZ przed podjęciem decyzji może również zasięgnąć opinii konsultantów krajowych i innych specjalistów medycznych.

Po uzyskaniu zgody Prezesa NFZ, w przypadku, gdy świadczenie ma zostać przeprowadzone w krajach UE/EFTA i rozliczone w ramach przepisów o koordynacji OW NFZ wydaje wnioskodawcy tzw. formularz E112, tj. Zaświadczenie wydawane osobie, która uzyskała zgodę na kontynuowanie leczenia w innym państwie lub na planowane leczenie w innym państwie. Zaświadczenie to jest gwarancją, iż po udzieleniu zgody NFZ zobowiązuje się do pokrycia kosztów udzielonych świadczeń opieki zdrowotnej, wyłącznie we wnioskowanym zakresie - zgodnym z wydaną decyzją Prezesa NFZ.

UWAGA!
W przypadku, gdy pacjent udaje się na leczenie poza granice kraju zobowiązany jest do zabrania ze sobą oryginału formularza E112 wraz z tłumaczeniem II części wniosku. Gdy zaświadczenie to zaginie lub ulegnie zniszczeniu należy niezwłocznie skontaktować się z oddziałem Funduszu w celu uzyskania duplikatu tego formularza.

Osoby, które poddały się planowanemu leczeniu w innym państwie członkowskim bez wcześniejszego uzyskania zgody Prezesa NFZ same muszą pokryć koszty przebytego leczenia! Leczenie poza granicami kraju odbywa się na zasadach obowiązujących w danym kraju.

WAŻNE!
Należy podkreślić, iż prezes NFZ może wydać również decyzję w zakresie pokrycia kosztów transportu do miejsca leczenia oraz transportu powrotnego, tylko w przypadkach, gdy stan zdrowia pacjenta wymaga zastosowania ściśle określonego środka transportu sanitarnego, a powyższe uzasadni lekarz wnioskujący (wypełniając wniosek) lub lekarz, który opiekuje się pacjentem poza granicami kraju (po przeprowadzonym leczeniu zagranicznym).

Tu możesz pobrać niezbędne wnioski.

Podstawy prawne

1. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U z 2008 r. nr 164 poz. 1027);
2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie wniosku o leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu (Dz. U. nr 249 poz. 1867 z późn. zm.).