Chory bezdomny

Jeśli bezdomny nie jest objęty ubezpieczeniem, dokumentem potwierdzającym jego prawo do świadczeń zdrowotnych będzie decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy, właściwej ze względu na miejsce pobytu. Taka decyzja wydawana jest osobie spełniającej kryteria dochodowe, jeśli jej sytuację życiową i finansową potwierdzają pracownicy opieki społecznej podczas wywiadu środowiskowego.

Warunkiem otrzymania decyzji jest także posiadanie obywatelstwa polskiego i zamieszkiwanie w Polsce. Zasady powyższe dotyczą wszystkich nieubezpieczonych.

Decyzja organu samorządowego może być wydana m.in. na wniosek zainteresowanego, ale w przypadku stanu nagłego, wniosek składa świadczeniodawca niezwłocznie po udzieleniu świadczenia.

Prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie decyzji samorządu przysługuje przez 30 dni, chyba że w tym czasie pacjent został objęty ubezpieczeniem zdrowotnym.

Mieszkańcy schronisk dla bezdomnych mogą korzystać ze wszystkich świadczeń zdrowotnych, na takich samych zasadach, jak osoby ubezpieczone. Mogą wybrać lekarza i pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej.

W przypadku osób przewlekle chorych istnieje możliwość skorzystania z pielęgniarskiej opieki długoterminowej w miejscu pobytu oraz ze stacjonarnej opieki w zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych.