Nikotynowa terapia zastępcza

Plastry nikotynowe
Plastry dostarczają nikotynę przez skórę do układu krwionośnego. Badania pokazują, że w przypadku osób, które korzystają z takich plastrów we właściwy sposób, prawdopodobieństwo zaprzestania palenia jest dwukrotnie większe. Plastry należy rano nakleić w najmniej owłosionym miejscu na ciele (klatka piersiowa, ramiona, plecy lub brzuch), a każdego następnego dnia nowy plaster naklejać w nowym miejscu. Zanim naklei się nowy plaster trzeba najpierw usunąć stary. Postaraj się naklejać plastry o tej samej porze każdego dnia. Czas ich stosowania zależy od indywidualnych potrzeb, zazwyczaj konieczne jest stosowanie ich przez 6-8 tygodni po to, aby dobrze ugruntować pożądane zmiany behawioralne. Plastry różnych producentów różnią się siłą działania. Palacze, którzy więcej palą, mogą potrzebować więcej niż l plaster dziennie, ale powinni to robić pod opieką lekarza.

Uwaga! U około 20-50% osób występuje swędząca wysypka w miejscu przyklejenia plastra. Jeśli jest to tylko drobne zaczerwienienie, można je posmarować niewielką ilością kremu z hydrokortyzonem. Jeśli miejsce przyklejenia plastra jest podrażnione, konieczne może być przerwanie stosowania plastrów lub zmiana ich producenta. Nie pal, kiedy stosujesz plastry!

Guma do żucia z nikotyną
To nie jest guma do żucia tylko żywica podobna do gumy, która dostarcza nikotynę do krwiobiegu przez błonę śluzową jamy ustnej. Badania pokazały, że osoby, które właściwie stosowały taką gumę, z większym powodzeniem rzucały palenie od tych, które jej nie stosowały. Dostępne są gumy zawierające 2 dawki nikotyny: 2 i 4 mg. Osoby, które dużo palą, mogą potrzebować większych dawek. Należy włożyć kawałek gumy w usta i przez chwilę gryźć go delikatnie, dopóki nie poczuje się jej dziwnego smaku. Następnie należy umieścić gumę między policzkiem a dziąsłem i powtarzać ten proces, co kilka minut. Kawałek gumy powinien wystarczyć na około 30 minut. Kiedy odczuwa się pragnienie zapalenia papierosa lub wie się, że taka potrzeba się pojawi, należy zacząć żuć gumę. Początkowo można stosować 10-12 kawałków dziennie. Jednak w miarę słabnięcia potrzeby zapalenia papierosa zmniejsza się też liczba kawałków gumy.

Uwaga! Szybkie żucie i przełykanie śliny aktywuje nikotynę i może powodować nudności. Uważnie czytaj ulotki.

Tabletki do ssania z nikotyną.
Tabletki takie są podobne do kropli na kaszel i dostarczają nikotynę organizmowi poprzez tkankę wyściełającą jamę ustną. Mają one łagodny miętowy smak i należy je przemieszczać wewnątrz jamy ustnej, kiedy pomału się rozpuszczają. Są dostępne bez recepty w dawkach 2 i 4 mg. Można stosować te tabletki, aby kontrolować objawy związane z rzucaniem palenia oraz głodem nikotynowym. Kiedy zaczyna się stosować te tabletki można spożywać minimum od 8 do 9 tabletek dziennie, ale nie więcej niż 20 bez wcześniejszej konsultacji ze swoim lekarzem. Spożycie tabletek spada po 6 do 8 tygodni ich stosowania.

Leki na receptę

Aerozole do nosa z nikotyną
Nikotyna w aerozolach do nosa jest bezpośrednio dostarczana do każdego nozdrza, gdzie się wchłania do żył, następnie jest transportowana do serca i wysyłana do mózgu. Jest to szybszy sposób dostarczania jej niż przez żucie gumy lub plastry, chociaż nie tak szybki, jak zapalenie papierosa. Typowa dawka, jedno „psiknięcie" do każdego nozdrza to 1 mg. Zazwyczaj zaczyna się od 1-2 dawek co godzinę, minimum to 8 dawek dziennie, maksymalnie 40 dawek. W przypadku większości osób, częstość korzystania z aerozoli powinna zmniejszyć się w ciągu 6-8 tygodni terapii. Początkowo aerozol może drażnić błonę śluzową nosa, powodując ostre pieczenie oraz kaszel i kichanie. Te objawy ustępują w ciągu 5-7 dni.

Inhalatory z nikotyną.
Wyglądem przypominają krótki papieros z plastikowym ustnikiem, który zawiera „nabój" z nikotyną. Wziew uwalnia niewielką ilość aerozolu nikotyny. Nikotyna wchłania się powoli przez błonę śluzową jamy ustnej i dostaje się do krwi, a następnie do mózgu, zmniejszając uczucie głodu nikotynowego.

Niektórzy palacze są w stanie samemu rzucić palenie, inni nie. W przypadku osób, które chciałyby, ale mają trudności z zaprzestaniem palenia, połączenie leków ze spotkaniami z osobą wspomagającą i udzielającą porad bywa skuteczniejsze niż u tych, którzy próbują zrobić to samodzielnie.