Jak korygować krótkowzroczność?

Krótkowzroczność związana jest ze zbyt dużą mocą łamiącą układu optycznego oka i musi być korygowana soczewkami zmniejszającymi tę moc (minusami). Za zbyt dużą moc układu optycznego oka może odpowiadać zbyt długa gałka oczna lub zbyt duża moc optyczna rogówki względem długości gałki ocznej.

Krótkowzroczność ze względu na wiek osób, które są dotknięte tą wadą wzroku, możemy podzielić na: Krótkowzroczność wrodzoną dziecięcą, krótkowzroczność szkolną, krótkowzroczność osób dorosłych, która może rozpocząć się po 20 lub nawet po 40 roku życia.

Rozróżniamy także: krótkowzroczność pozorną (związana jest ze zbyt intensywnym działaniem akomodacji, również spazmem akomodacyjnym), krótkowzroczność patologiczną (związana jest ze zmianami w budowie oka oraz zmianami degeneracyjnymi).

Z klinicznego punktu widzenia krótkowzroczność możemy podzielić na:

W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci częstość występowania krótkowzroczności znacznie wzrosła, szczególnie u dorastającej młodzieży. Obecnie w Stanach Zjednoczonych obejmuje 25% populacji dorosłych, a w niektórych krajach azjatyckich sięga od 70 do 90%. Przez wiele lat optometryści, okuliści, fizjolodzy i genetycy prowadzili badania nad powstawaniem, progresją i możliwościami zatrzymania krótkowzroczności. Określono, że duża krótkowzroczność często jest dziedziczna, jednak w rozwoju małej i średniej krótkowzroczności znaczną rolę odgrywają czynniki środowiskowe, chociaż czynnik dziedziczny może mieć również wpływ.

Wśród czynników środowiskowych wpływających na rozwój krótkowzroczności można wymienić nasiloną pracę wzrokową z bliska, długieczytanie i naukę, pracę z komputerem oraz spędzanie znacznej ilości czasu przy grach komputerowych. Uważa się, że do wydłużenia osi gałki ocznej dochodzi w skutek utrzymującego się
długo skurczu akomodacji. Pojawia się krótkowzroczność pozorna, która przekształca się w krótkowzroczność prawdziwą.

Ostatnie badania pokazują również, że przyczyną szybszego powstawania krótkowzroczności, szczególnie u młodszych osób może być błędnie stosowane przez niektórych specjalistów niedokorygowanie wady wzroku,żeby „oko mogło pracować”. Dlatego ważne jest to, aby w miarę możliwości w pełni korygować krótkowzroczność.

W jaki sposób można korygować krótkowzroczność? Otóż możliwości jest wiele. Najczęściej stosuje się okulary
korekcyjne. Jeśli krótkowzroczność jest średnia lub duża (od - 3 dioptrii) można wykorzystać soczewki okularowe o wyższym indeksie refrakcyjnym, takim jak 1,59; 1,61; 1,67 lub 1,74. Soczewki okularowe o wyższym indeksie refrakcyjnym charakteryzuje zmniejszona grubość, a co za tym idzie mniejsza waga oraz poprawa wyglądu okularów.

Dodatkowo zastosowanieasferycznych soczewek okularowych powoduje, że okulary wyglądają bardzo estetycznie i nie dają dużego efektu pomniejszenia oczu. W przypadku soczewek o wyższym indeksie refrakcyjnym
bardzo ważna jest powłoka antyrefleksyjna na powierzchni soczewki.

Kolejnym rozwiązaniem w przypadku korekcji krótkowzroczności są soczewki kontaktowe. Bardzo ważny jest fakt, że krótkowidze po 40 roku życia muszą używać soczewek okularowych o słabszej mocy, a nawet niektórzy mogą czytać bez okularów, niestety nie dotyczy to widzenia w dal. Mimo, iż krótkowzroczność została rozpoznana przez Arystotelesa 2300 lat temu to do dziś dzień nie ma idealnego rozwiązania zmniejszającego tę wadę.

Jest kilka możliwości, które mogą powstrzymać progresję krótkowzroczności lub znacznie ją ograniczyć:

W niektórych przypadkach w korekcji krótkowzroczności u dzieci zastosowanie okularów dwuogniskowych.