|
W czasie miesiączki kobieta traci średnio prawie 50 ml krwi. Najczęściej krwawienie jest najsilniejsze 1-2. dnia.
Płyn menstruacyjny zawiera śluz z macicy, komórki złuszczonej błony śluzowej macicy oraz krew.
Obawy, by w czasie miesiączki nie stracić zbyt wiele krwi są w ogromnej większości bezpodstawne. Krew jest prawie natychmiast odtwarzana przez organizm.
Jeśli jest konieczne użycie więcej niż 6 podpasek w ciągu dnia albo jeśli tampon nasiąka w ciągu godziny, trzeba porozumieć się z lekarzem. Przyczyną tak silnych krwawień mogą być mięśniaki macicy, guzy, ale także spirala domaciczna lub zmiany chorobowe błony śluzowej macicy.
Cykle zbyt długie
Jeśli cykl miesiączkowy jest dłuższy niż 36 dni i krótszy niż 3 miesiące mówi się o oligomenorrhoe, czyli zbyt długim cyklu.
Długie cykle miesiączkowe mogą mieć przyczyny hormonalne, ale też somatyczne. Oto niektóre z nich:
- Brak owulacji.
- Nadmiar hormonów ciałka żółtego.
- Torbiele jajników.
- Choroby tarczycy.
Oczywiście powodem zbyt rzadkich krwawień miesiączkowych mogą być też czynniki stresowe, zmartwienia czy problemy życia codziennego, W sytuacji napięcia zmienia się obieg hormonalny, co może spowodować opóźnienie momentu owulacji.
Młode dziewczęta po pierwszej miesiączce i kobiety przed okresem przekwitania częściej miewają długie cykle. W pierwszym przypadku jest to objaw odnajdowania własnego rytmu miesiączkowania, w drugim zwiastun menopauzy.
Cykle zbyt krótkie
Jeśli przerwy miedzy krwawieniami miesiączkowymi są zbyt krótkie (poniżej 22 dni), teoretycznie ich przyczyny mogą być następujące;
- Niedobór gestagenu. Faza ciałka żółtego ulega skróceniu. Gestagen jest hormonem niezbędnym do powstania i podtrzymania ciąży. Najważniejszym z naturalnych gestagenów jest progesteron.
- Przedwczesna owulacja, czyli skrócona faza pęcherzykowa.
- Brak owulacji.
Leczenie:
W przypadku zbyt krótkich cykli miesiączkowych jest ono wskazane w następujących sytuacjach:
- Jeśli kobieta chce mieć dziecko.Przy niedoborze gestagenu skróceniu ulega faza ciałka żółtego i błona śluzowa macicy nie ma dość czasu, by przygotować się do zagnieżdżenia zapłodnionego jaja.Jeśli nie dochodzi do jajeczkowania, konieczne jest zastosowanie leczenia stymulującego owulację lub przedłużającego fazę ciałka żółtego, ponieważ w przeciwnym razie zajście w ciążę jest niemożliwe.
- W przypadku bardzo silnych krwawień, ponieważ utrata krwi jest wówczas zbyt znaczna i może wywołać anemię.
- Jeśli zbyt krótkie cykle niekorzystnie wpływają psychicznie na kobietę. Można skorygować ich długość za pomocą preparatów regulujących (kombinacje estrogenu z progesteronem), z jednoczesnym działaniem antykoncepcyjnym lub bez niego. Obecnie są już dostępne preparaty o tak małej zawartości hormonów, że nie chronią przed niepożądaną ciążą, a jedynie normalizują przebieg cyklu. Zbyt częste miesiączki można skuteczne leczyć preparatami ziołowymi.Rośliny regulujące gospodarkę hormonalną to m.in. szałwia i dzika róża.
Krwawienia śródmiesiączkoweMogą występować w momencie owulacji. Przyczynami takich krwawień mogą być jednak także mięśniaki macicy, polipy, „guzy" szyjki macicy, jak też spirala wewnątrzmaciczna oraz źle dobrana pigułka antykoncepcyjna.
Przy stanach zapalnych lub „guzach" szyjki macicy mogą wystąpić krwawienia po odbyciu stosunku płciowego. W takim przypadku należy zasięgnąć porady ginekologa, który za pomocą kolposkopii ustali przyczynę.
Brak miesiączkiUstalenie prawdziwej przyczyny zatrzymania miesiączki jest sprawą niezwykle trudną. Zbyt wiele mechanizmów wpływa bowiem na przebieg cyklu.
O braku miesiączki pierwotnym mówi się wtedy, gdy kobieta nigdy w życiu nie miesiączkowała. Takie przypadki zdarzają się jednak bardzo rzadko.
Przyczyną mogą być defekty chromosomów, zamknięcie światła macicy albo pochwy lub ich zwężenie, zrosty lub opóźnienie rozwoju wynikające z wadliwego działania podwzgórza lub jajników.
O braku miesiączki wtórnym mówi się, gdy miesiączka ustala po uprzednich prawidłowo przebiegających cyklach.
Przyczyny mogą być następujące:
- Czynniki natury psychicznej; zmiana sytuacji życiowej, podróże, znaczne przybranie na wadze lub schudnięcie.
- Torbiele jajników.
- Deformacje macicy, zrosty.
- Przedwczesna menopauza.
Przed przystąpieniem do leczenia tych zaburzeń cyklu należy najpierw wyjaśnić, czy wynikają one z czynników somatycznych, uwarunkowań genetycznych, czy też innych.
Warto zapamiętać!
Jednorazowe zatrzymanie miesiączki (przy jednoczesnym braku ciąży) jest całkowicie niegroźne. Bajki o tym, że jakoby „krew zatrzymuje się w ciele" albo że „krew zatruwa organizm", powodują lęk u wielu kobiet. Lęk ten jest absolutnie nieuzasadniony! Taki brak miesiączki ma najczęściej podłoże psychiczne. Być może dana kobieta wcale nie chciała mieć miesiączki?
W takim przypadku przeprowadzenie rozmowy bywa skuteczniejsze i rozsądniejsze niż branie leków.
Leczenie:
Preparaty regulujące przebieg cyklu oraz pigułka hormonalna nadają się dla kobiet, które koniecznie muszą mieć regularne cykle.
Są już preparaty o tak małej zawartości hormonów, że nie wstrzymują jajeczkowania. a tylko stabilizują cykl.
Jeśli kobieta chce zajść w ciążę, wskazane są preparaty wywołujące jaj oczkowanie. Ich działanie polega na „oszukiwaniu" receptorów podwzgórza i wyzwalaniu sprzężenia zwrotnego, które w dalszej konsekwencji prowokuje jajniki do produkcji estrogenu, co niejako od nowa wprowadza w rytm cały cykl.
Przesunięcie terminu miesiączki
Kobiety bezustannie pytają, czy możliwe jest "przesunięcie" terminu kolejnej miesiączki, jeśli ma ona wypaść w mało dogodnym momencie, na przykład w czasie urlopu.
Najprościej można to osiągnąć, stosując pigułkę hormonalną. Pigułkę taką można zażywać nawet przez 28 dni, ale można też oczywiście krócej, z tym że nie krócej niż przez 14 dni. Przed podjęciem takiej decyzji zawsze trzeba się jednak skonsultować z ginekologiem.
Źródło artykułu: W. Feichtinger, Ch. Kurt "Sprawy kobiece, sprawy intymne" | 
apteki, stomatolog, rehabilitacja, implanty : Poznań
