Zastosowanie światła spolaryzowanego w leczeniu cukrzycy

Zespół stopy cukrzycowej wynika w dużej mierze z braku samodyscypliny pacjenta i zbyt wysokich poziomów glukozy w surowicy. Dotyczy układu narządów ruchu, układu nerwowego i  układu naczyniowego. Z tego powodu zespół stopy cukrzycowej leczy się bardzo trudno. Szczególnie, gdy dojdzie do uszkodzeń powłok ciała.

Stosowane są różne metody farmakologiczne, celem zapobiegania zespołowi stopy cukrzycowej i uszkodzeniom układu krwionośnego. Są one drogie, ponieważ leczenie musi być prowadzone przewlekle. Często zapomina się o możliwości leczenia fizykalnego.

Leczeniem fizykalnym o udowodnionej klinicznie skuteczności jest światło spolaryzowane. Badacze z Uniwersytetu im. Pawłowa w Petersburgu, opisują bardzo korzystne działania światła spolaryzowanego stosowanego również u ludzi w starszym wieku, ze średnim czasem trwania cukrzycy 10 lat. Metoda opisywana przez badaczy, polega na dwukrotnym naświetlaniu zagrożonej okolicy dała w odstępie 90 minut. Powoduje to zwiększenie przepływu w naczyniach powierzchownych średnio o 40%, ze szczytem przepływu po 30 minutach. Czas i powierzchnia naświetlania również mają swoje znaczenie. Ilość energii dostarczanej do tkanek w czasie zabiegu wynosiła 12 J/cm2 w czasie 5 minut, a pole naświetlane miało 20cm średnicy. Z praktyki klinicznej wynika, że naświetlania należy prowadzić w podanym schemacie przynajmniej 1 raz dziennie, najlepiej dwa razy dziennie, ponieważ efekt wazodilatacyjny ustępuje całkowicie w ciągu doby od naświetlania.

Możliwe jest też zastosowanie w schemacie: rano naświetlanie - 90 min przerwy - naświetlanie, wieczorem - naświetlanie. Efekt wazodiiatacyjny jest spowodowany działaniem tlenku azotu (NO), tworzonego w sródbłonku, ale również  i pochodzenia niezależnego od miejscowej syntezy śródbłonkowej.

W innych badaniach z wykorzystaniem światła, opisuje się jego działanie na układ cytokin. Otóż naświetlanie organizmu ludzkiego światłem spolaryzowanym w połączeniu z promieniowaniem podczerwonym  powodowało normalizację układu cytokin w zakresie cytokin prozapalnych, oraz zwiększenie ilości cytokin przeciwzapalnych, w tym szczególnie TGF-p (transformujący czynnik wzrostu beta). Ta ostatnia cytokina ma duże znaczenie w stymulowaniu regeneracji tkanek.

Wspomniany efekt normalizujący na cytokiny prozapalne jest widoczny w przypadku Interferonu y (IF-y). Stężenie tej cytokiny o dużym znaczeniu w odporności na zakażania wirusowe i obronie antynowotworowej, po naświetlaniu wzrasta u osób z obniżonym poziomem IF-y.

Pacjenci z cukrzycą, często skarżą się na obniżenie nastroju lub depresję. Zaburzenia te występują również w początkowym okresie choroby, jako reakcja na informację o istnieniu choroby. Światło spolaryzowane emitowane przez np. urządzenia Bioptron, emituje promieniowanie o natężeniu przekraczającym znacznie 10 000 luxów, które opisywane jest, jako skuteczne natężenie w leczeniu obniżenia nastroju. Najmniejsze urządzenia emituje promieniowanie o natężeniu 20 000 luxów mierzone w odległości 10 cm od obiektywu. W przypadkach konieczności poprawy nastroju, naświetlamy twarz rano, 1 x dziennie 15-30 min, w zależności ud używanego urządzenia do światło terapii.

Podsumowując światło spolaryzowane ma działanie zwiększające przepływy naczyniowe na obwodzie w przypadku naświetlania miejscowego i systemowego, działania wpływające na zwiększenie ilości cytokin biorących udział w procesach regeneracyjnych tkanek. Światło o natężaniu powyżej 10 000 luxów, jest wykorzystywane jako poprawiające nastrój.