|
Dlatego podkreśla się konieczność właściwego przeszkolenia chorego lub członka jego rodziny w zakresie techniki przeprowadzenia tradycyjnego pomiaru ciśnienia tętniczego za pomocą sfigmomanometru.
Pomiary domowe pozwalają skutecznie monitorować leczenie hipotensyjne:
wartości ciśnienia uzyskane w pomiarach domowych są niższe od stwierdzonych w gabinecie lekarskim i stanowią lepszy wskaźnik rokowniczy, czego dowodem są silniejsze powiązania ze stopniem powikłań narządowych nadciśnienia.
Inny problem, związany z domowymi pomiarami ciśnienia, to rodzaj stosowanego aparatu. Coraz większą popularnością cieszą się elektroniczne aparaty z mankietem zakładanym na ramię. Istnieją różne odmiany tego typu aparatury. Ostatnio produkowane są modele elektroniczno-cyfrowe. Pomimo pozorów dużej dokładności, nie zawsze spełniają one wymogi stawiane tego typu sprzętowi. Posługując się aparaturą elektroniczną, należy poddawać ją okresowej kalibracji - optymalnie co 6 miesięcy.
Nowoczesne aparaty do pomiaru ciśnienia obywają się bez słuchawek. Mankiet napompowuje się automatycznie, wbudowany mikrofon, stanowiący „elektroniczne ucho", „słyszy" tony i przy końcu pomiaru pokazuje wynik cyfrowy.
Wykonując pomiar ciśnienia metodą tradycyjną, trzeba pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Na wstępie dwie uwagi: pomiaru należy dokonywać w cichym i ciepłym pomieszczeniu po co najmniej 5-minutowym odpoczynku,
w przypadku badania pacjenta po raz pierwszy pomiar należy wykonać na obu ramionach.
Oto dalsze zasady:
- Pomiaru należy dokonać w jednej z trzech pozycji: siedzącej, leżącej i stojącej.
- Przy pomiarze ciśnienia za pomocą manometru rtęciowego gumowa poduszka mankietu powinna obejmować co najmniej 2/3 obwodu ramienia.
- Szerokość mankietu wynosi na ogół 12-14 cm; u osób otyłych należy stosować szersze mankiety.
- Mankiet należy zakładać około 3 cm powyżej zgięcia łokciowego, słuchawkę zaś przykładać w zgięciu łokciowym w miejscu najlepiej wyczuwalnego tętna.
- Mankiet należy wypełniać powietrzem do osiągnięcia ciśnienia wyższego około 20 mm Hg od momentu zniknięcia tętna na tętnicy promieniowej.
- Za ciśnienie skurczowe uznaje się pojawienie się pierwszego słyszalnego tonu przy powolnym (zalecana prędkość: 2-3 mm Hg na sekundę) upuszczaniu powietrza z mankieta, za rozkurczowe zaś całkowite zniknięcie tonów.
- W celu uzyskania większej dokładności pomiaru, jego wartości należy przedstawiać jako średnią 3 kolejnych pomiarów przeprowadzonych w kilkuminutowych odstępach.
- U chorych na nadciśnienie tętnicze współistniejące z zaburzeniami rytmu serca (np. migotanie przedsionków) pomiar ciśnienia tętniczego może być obarczony pewnym błędem.
Wprowadzenie do praktyki klinicznej całodobowych automatycznych pomiarów ciśnienia miało duże znaczenie dla diagnostyki, rokowania i leczenia nadciśnienia tętniczego. Metoda umożliwia obserwacje zmian ciśnienia zachodzących w czasie, pozwala prześledzić rytm ciśnienia z oceną ciśnienia w nocy i określić okresy doby, w których przyjmuje ono najwyższe wartości. Pozwala ponadto bardziej racjonalnie niż pomiary tradycyjne oceniać działanie leków hipotensyjnych.
Źródło artykułu: "Choroby serca. Co radzi lekarz" Świat Książki | 
apteki, stomatolog, rehabilitacja, implanty : Poznań
