Szczepienia ochronne

Dodano: 15.02.2010

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania chorobom zakaźnym jest czynne uodparnianie, czyli szczepienie. Reakcje uczuleniowe na nie zdarzają się bardzo rzadko. Dzięki szczepionkom zabezpieczamy się przed wieloma groźnymi schorzeniami i powikłaniami, które mogą prowadzić do trwałego kalectwa. Troszcząc się o zdrowie dziecka, rodzice powinni mieć świadomość, jakie szczepienia są konieczne, a jakie warto zrobić, i w porozumieniu z lekarzem ustalić najlepszy dla malucha kalendarz szczepień.

CO TO JEST SZCZEPIONKA?

To preparat, który zawiera części albo całe bakterie bądź wirusy - żywe (osłabione) lub martwe. Dzięki szczepionce organizm „uczy się" rozpoznawać konkretne drobnoustroje i w razie ponownego z nimi kontaktu uruchamia tzw. pamięć immunologiczną.

W sprzedaży dostępne są szczepionki pojedyncze, uodporniające przeciwko jednej chorobie, oraz szczepionki skojarzone, dzięki którym, wykonując zaledwie jeden zastrzyk, możemy zaszczepić dziecko przeciwko dwóm lub więcej chorobom zakaźnym. Są one bezpieczne i dobrze chronią przed zachorowaniem, nawet w przypadku szczepionek 4-, 5- i 6-składnikowych.

Ich zalety to:

mniejsza liczba zastrzyków, które zawsze wiążą się z bólem
mniejsza ilość wstrzykiwanego do organizmu tiomersalu (substancja używana do produkcji szczepionek)
rzadsze wizyty u lekarza
szybsza realizacja kalendarza szczepień (niestety pacjent w dużej mierze sam musi ponieść ich koszty).

PODSTAWOWE ZASADY

Przed każdym szczepieniem dziecko musi zbadać lekarz.
Przeciwwskazaniami do szczepienia są:

ostry stan chorobowy
zaostrzenie przewlekłego schorzenia
wrodzone i nabyte niedobory odporności (w wypadku podawania szczepionek żywych)
stosowanie sterydów w większych dawkach
chemioterapia
naświetlania
nadwrażliwość na któryś ze składników szczepionki.

Jeśli dziecko miało kontakt z osobą cierpiącą na chorobę zakaźną, poinformujmy o tym lekarza, który zdecyduje, czy przeprowadzić szczepienie.
Szczepionkę można podać:

przy zakażeniu górnych dróg oddechowych lub biegunce przebiegających z temp. poniżej 38,5°C
w wypadku alergii (również astmy oskrzelowej)
dzieciom o małej masie urodzeniowej i wcześniakom
podczas antybiotykoterapii
osobom przyjmującym sterydy miejscowo i wziewnie lub niskie dawki sterydów podawanych ogólnie
przy zapaleniu lub miejscowym zakażeniu skóry
w przypadku przewlekłych chorób w okresie wyrównawczym
przy chorobach neurologicznych o niepostępujacym charakterze (np. zespół Downa, mózgowe porażenie dziecięce)
dzieciom z żółtaczką noworodków.

Jeśli maluch jest na coś uczulony, stale przyjmuje leki lub źle zniósł poprzednie szczepienie, zgłośmy to lekarzowi.

JAK POMÓC DZIECKU?

Ból złagodzimy, jeżeli przed wkłuciem igły skórę posmarujemy znieczulającym żelem lub kremem.
W miejscu wkłucia nie pojawi się obrzęk, jeśli zaraz po szczepieniu owiniemy ramię albo udo watą zanurzoną w roztworze Altacetu bądź sody oczyszczonej (1 łyżeczka na 1/2 szklanki wody) i zabandażujemy okład (zmieniajmy go co 30 min przez kilka godzin).
Kiedy maluch ma podwyższoną temperaturę (zwykle poniżej 38,5°C przez ok. 2 dni), podajmy mu preparat paracetamolu, który działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo.

Dzieci po szczepieniu mogą mieć przejściowo gorszy apetyt, a nawet wymiotować.

Źródło artykułu: "Praktyczny Poradnik. Zdrowie Rodziny" wyd. Publicat