Artroskopia barku - na czym polega i jakie są wskazania?

Chirurg obserwuje obraz z kamery na monitorze i posługuje się dedykowanymi narzędziami, aby naprawić uszkodzenie lub usunąć źródło dolegliwości. Czasem konieczne jest użycie implantów przytrzymujących uszkodzone tkanki.

Najczęściej artroskopię barku wykonuje się z powodu niestabilności stawu ramiennego, zespołu cieśni podbarkowej lub uszkodzenia ścięgien rotatorów.

Niestabilność barku najczęściej jest wynikiem zwichnięcia stawu ramiennego i uszkodzenia obrąbka stawowego, a czasem fragmentu panewki stawu. Mimo poprawnego leczenia, część pacjentów doświadcza później wielokrotnych i nieprzyjemnych zwichnięć w coraz to banalniejszych sytuacjach. Odczuwalna jest również niepewność w posługiwaniu się kończyną górna i obawa przed kolejnym zwichnięciem.

Zespół cieśni podbarkowej to najczęstsza przyczyna bólu barku. W tej sytuacji dochodzi do zmian zapalnych i konfliktu w okolicy przestrzeni podbarkowej. Dolegliwości pojawiają się przy unoszeniu kończyny powyżej barków, utrudnione są czynności takie jak: sięganie na półkę, zapinanie stanika, później mogą dołączyć się dolegliwości nocne.
    
Uszkodzenie ścięgien rotatorów może powstać po urazie lub być wynikiem zmian przewlekłych związanych z wiekiem i przeciążeniem. Dochodzi do przerwania ciągłości ścięgien mięśni, które odpowiadają za poszczególne ruchy w barku, w wyniku czego są one utrudnione i osłabione. Najczęściej ograniczone i bolesne jest unoszenie kończyny ponad głowę, utrudnione czynności takie jak: sięganie na półkę, zapinanie stanika, siła kończyny jest osłabiona. W diagnostyce tych uszkodzeń oprócz dokładnego badania klinicznego bardzo przydatne jest badanie USG barku.