Apiterapia, czyli o leczeniu miodem...

Apiterapia jest dziedziną medycyny, zajmującą się leczeniem i profilaktyką schorzeń za pomocą produktów pszczelich. Dawniej, termin ten zastrzeżony był dla leczenia schorzeń reumatycznych jadem pszczelim.

Obecnie ta dziedzina lecznictwa nosi nazwę apitoksynoterapii, natomiast wykorzystanie pozostałych produktów pszczelich w lecznictwie określa się mianem właściwej apiterapii i pod tym pojęciem rozumiemy leczenie chorób produktami zebranymi, przetworzonymi lub wydzielonymi przez pszczoły.

Historia:

Apiterapia wywodzi się z medycyny naturalnej. Właściwości lecznicze produktów pszczelich były znane i wykorzystywane już w starożytnym Egipcie i w Asyrii, gdzie propolis służył do balsamowania zwłok.Hipokrates, zwany ojcem medycyny, był zagorzałym zwolennikiem stosowanie miodu jako leku. O właściwościach kitu pszczelego pisał grecki lekarz Pedanios Dioskurydes (40-90 n.e.), który leczył nim trudno gojące się rany swoich pacjentów. Prawdopodobnie nawet Inkowie nakładali na rany propolis zebrany przez miejscowe pszczoły bezżądłe. Hipokrates leczył miodem choroby wątroby i trudno gojące się rany.Za ojca polskiej apiterapii uznaje się księdza doktora Henryka Ostacha.

Do produktów pszczelich zaliczamy:

• pyłek kwiatowy – produkt przyniesiony przez pszczoły,
• propolis, miód nektarowy, pierzgę – produkty przyniesione i przetworzone przez rodzinę pszczelą,
• mleczko pszczele, jad pszczeli i wosk – substancje wydzielane przez pszczołę.

Zastosowanie produktów pszczelich:

• miód pszczeli – leczy między innymi: choroby układu oddechowego (kaszel, katar, zapalenie gardła), układu krążenia (choroby wieńcowe, wysokie ciśnienie, nerwica serca), choroby układu pokarmowego (wrzody żołądka i dwunastnicy, odtruwa organizm, wzmacnia wątrobę, poprawia perystaltykę), układu moczowego (działa moczopędnie, diuretyczne), układu nerwowego (wzmacnia układ nerwowy, uspokaja, poprawia nastrój), choroby skóry (przyspiesza gojenie ran, oparzeń, odmrożeń).
• pyłek pszczeli – służy do leczenia między innymi: miażdżycy, choroby niedokrwiennej, chorób nerwowych, schorzeń wątroby, przerostu gruczołu krokowego, niedokrwistości, choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy, choroby alkoholowej, cukrzycy, wzroku, alergii.
• propolis pszczeli – służy do leczenia między innymi: schorzeń układu oddechowego (grypy, przeziębień, zapaleń krtani, tchawicy, oskrzeli, anginy), schorzeń przewodu pokarmowego (zapalenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, nieżytów przewodu pokarmowego, zatrucia alkoholowego, nadkwasoty), schorzeń skóry, oparzeń, odmrożeń, odleżyn, ran.
• mleczko pszczele – mleczko ze względu na swój bardzo bogaty skład jest znakomitym biostymulatorem organizmu ludzkiego, uaktywnia przemianę materii, zwiększa aktywność życiową. Stosuje się je do leczenia chorób serca, układu trawienia, niedokrwistości, ran, schorzeń narządów wzroku i słuchu, nerwic oraz schizofrenii.
• jad pszczeli – znalazł głównie zastosowanie w leczeniu chorób reumatycznych. Stosuje się go również z dobrym skutkiem w leczeniu schorzeń układu nerwowego (np: migrenie), w chorobach układu krążenia (np: chorobie Burgera), astmie, leczeniu ran. Może być stosowany w postaci kontrolowanych użądleń, w postaci preparatów, maści, inhalacji, kąpieli.
• wosk pszczeli – stosuje się w leczeniu kataru siennego (żując wosk z odsklepin na miesiąc przed pyleniem kwiatów), w ropnych chorobach skóry (maści z miodem i propolisem), w okładach na różne choroby reumatyczne. Spalane świece woskowe odświeżają powietrze, likwidują zapach dymu tytoniowego, korzystnie jonizują powietrze. Duże zastosowanie znalazł wosk w kosmetyce jako składnik wielu kremów, pomadek, szminek.

Produkty te są bardzo cenne dla człowieka, dzięki ich niezwykłym właściwościom. Wiele z nich charakteryzuje się działaniem antymikrobiologicznym, przyśpieszającym regenerację tkanek, działaniem immunostymulacyjnym, oraz niespecyficznym oddziaływaniem na cały organizm.

Przewagą produktów pszczelich (apiterapeutyków) nad produktami syntetycznymi, czyli popularnymi lekami są:

• braki skutków ubocznych (przy odpowiednim stosowaniu),
• łatwość przyswajana przez organizm

UWAGA!!!
Należy pamiętać, że apiterapia nie zawsze może zastąpić medycynę konwencjonalną, należy więc w poważnych przypadkach oraz przy stosowaniu niektórych z apifarmaceutyków skontaktować się z lekarzem!  Zwłaszcza stosowanie jadu może odbywać się tylko pod nadzorem lekarza, oraz po wykonaniu wcześniejszych badań!