Najłatwiej poddają się terapii zmiany zlokalizowane powierzchownie. W leczeniu przebarwień często korzysta się z łączenia różnych metod. Najważniejszym jednak czynnikiem pozwalającym na przeprowadzenie efektywnej kuracji jest całkowita rezygnacja z opalania oraz stosowanie ochrony przed promieniowaniem UV za pomocą preparatów z filtrami. Przestrzegania tych zasad minimalizuje ryzyko nawrotów.
Czynniki wpływające na powstawanie przebarwieńWiele czynników może nasilać lub osłabiać proces melanogenezy (tworzenia barwnika). Wśród czynników aktywujących najczęściej podaje się:
- Promieniowanie UV
- Czynniki hormonalne (ciąża, okres menopauzy, preparaty antykoncepcyjne)
- Zaburzenia endodokrynne np. zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia miesiączkowania, zapalenia przydatków i inne.
- Substancje fototoksyczne lub fotoalergizujące znajdujące się w lekach lub kosmetykach
- Stany zapalne skóry
Przebarwienia powstają również w wyniku integracji dwóch lub więcej czynników. Ekspozycja na słońce lub promienie emitowane przez sztuczne promienniki w połączeniu ze stosowaniem antykoncepcji jest częstą przyczyną powstawania przebarwień u wielu kobiet.
W walce z przebarwieniami stosuje się metody lecznicze oraz kosmetyczne z wykorzystaniem preparatów o działaniu hipopigmentacyjnym i hamującym działanie aktywne tyrozynazy.
Najczęściej obserwowane nabyte zaburzenia pigmentacyjne skóry
Piegi (ephelides) - to małe jasnobrunatne lub ciemnobrunatne plamki, które powstają na skutek przyspieszonego procesu melanogenezy. Występują głownie na twarzy, przedramionach oraz dłoniach, głównie u osób z I fototypem skóry. Zabarwienie nasila się pod wpływem słońca.
Plamy soczewicowate (lentigines) - to nieregularne jasno- lub ciemnobrązowe zmiany, w obrębie których występuje zwiększona liczba melanocytów i zwiększona liczba melaniny. Przyczyną ich powstawania mogą być ostre poparzenia słoneczne (lentigo solaris). U osób starszych najczęściej powstają na grzbietach dłoni i twarzy w wyniku wielokrotnej ekspozycji na słońce (lentigo senilis)
Ostuda (melasma, chloasma) - występuje głównie u kobiet, a zmiany są zazwyczaj symetryczne. Plamy mają kształt nieregularny, o barwie jasno lub ciemnobrązowej. Najczęściej występują na czole, skroniach, policzkach oraz na górnej wardze. W ich obrębie obserwuje się zwiększoną ilość melanocytów, melaniny oraz zwiększona syntezę tyrozynazy. Pojawiają się po ekspozycji na UV. Za ich powstawanie odpowiedzialnych jest wiele czynników, jednak najczęściej występują w czasie ciąży i u kobiet przyjmujących leki hormonalne. Powstają również na skutek związków fotouczulajacych zawartych w kosmetykach.
Przebarwienia pozapalne - mogą pojawić się na skutek wcześniej przebytych dermatoz np. trądziku lub łuszczycy oraz po urazach skóry.
Zabiegi w terapii przebarwień:
lasery frakcyjne CO2
Metoda polegająca na wywołaniu w leczonej skórze mikrokolumn przegrzania oraz złuszczania naskórka. Punktowo uszkodzona skóra otoczona jest przez obszar zdrowej tkanki, co pozwala na jej szybką odnowę.
lasery pracujące w systemie Q-Switch
Krótki impuls laserowy wywołuje mechaniczne uszkodzenie cząsteczek barwnika bez efektu termicznego uszkodzenia tkanek otaczających.
peelingi chemiczne
- cosmelan
- alfa- hydroksykwasy,
- beta-hydroksykwasy,
- roztwór Jessnera,
- TCA
peelingi mechaniczne (mikrodermabrazja) połączona z aplikacja preparatów o działaniu hamującym tyrozynazę.
Źródło artykułu: SALUS dr Kasprzak |