Uroda

Najczęstsza przyczyna łysienia, czyli androgenowe łysienie u mężczyzn.

Publikacja: 11 wrzesień 2020 Ostatnia aktualizacja: 16 wrzesień 2020
Łysienie androgenowe to jedna z najczęściej występujących przyczyn utraty włosów u mężczyzn (szacuje się, aż 95% przypadków). Łysienie androgenowe nazywamy często łysieniem typu męskiego, gdyż wynika z działalności męskich hormonów oraz częściej dotyka mężczyzn niż kobiet. Objawy łysienia pojawić się mogą już po 20 roku życia - w takim przypadku mamy do czynienia z ciężką postacią łysienia. Zwykle objawy nasilają się wraz z wiekiem.

Rola obciążenia genetycznego w łysieniu androgenowym

Łysienie androgenowe jest najczęściej problemem genetycznym. Jednak należy zaznaczyć, że nie zawsze łysieją tylko ci mężczyźni, którzy mają wysoki poziom testosteronu. Nierzadko jest tak, że poziom hormonów męskich w organizmie mężczyzny jest zupełnie w normie, ale mieszki włosowe i tak reagują  na ich oddziaływanie. Jeśli więc mężczyzna zaczyna gubić więcej włosów i zauważa przerzedzanie się ich w szczytowej części głowy, należy zastanowć się czy u kogoś w rodzinie występował lub występuje problem łysienia? Jeśli tak, to bardzo możliwe że problem jest objawem łysienia androgenowego. W celu postawienia właściwej diagnozy należy udać się do dermatologa lub trychologa.

Inne przyczyny łysienia u mężczyzn

Mimo tego, że zdecydowanie najczęstszą przyczyna łysienia u mężczyzn jest obciążenie genetyczne, zdarza się również, że mężczyzna łysieje z innego powodu. Wśród pozostałych przyczyn można wymienić:
  • choroby tarczycy
  • stres
  • niedobory witamin i minerałów
  • efekt ubocznych zażywanych leków
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć również wyżej wymienione przyczyny.

Objawy łysienia androgenowego typu męskiego

Łysienie androgenowe męskie ma charakterystyczne objawy. Zwykle diagnozę rozpoczyna się od wywiadu medycznego i badań klinicznych. W pierwszym etapie łysienia włosy stają się cieńsze i wypadają w rejonie skroni i czoła. Później włosy zaczynają zanikać w rejonie środkowej części głowy. Charakterystyczne jest również to, że owłosienie nie znika z potylicy.

Metody miejscowego leczenia łysienia androgenowego

Do stosowania miejscowego zalecany jest lek minoksidil. Można go dostać w dwóch stężeniach – w stężeniu 2%, który jest wydawany bez recepty, a w stężeniu 5% na receptę. Należy go wcierać w skórę głowy dwa razy dziennie. Lek działa korzystnie na ukrwienie skóry głowy, zwiększa syntezę DNA, co wpływa rozwój wzrostu włosów. Zwykle poprawę można zauważyć po kilku miesiącach. Efekty utrzymują się przez 12 miesięcy. Po zaprzestaniu kuracji włosy wracają do poprzedniej kondycji.

Doustne leki na łysienie androgenowe

Na łysienie androgenowe możliwe jest także zażywanie doustnych leków na receptę. Zawierają one substancją czynną, która hamuje działanie niekorzystnego enzymu 5-alfa-reduktazy, czyli dutasteryd i finasteryd. Ten pierwszy środek charakteruzyje się najskuteczniejszym działaniem ponieważ wpływa również na inne enzymy, które negatywnie działają na wzrost włosa.

Dodatkowe metody wspomagające leczenie łysienia androgenowego

Oprócz zażywania preaparatów przepisywanych przez dermatologa i wcierania w skórę  głowy leków, które powodują odrost włosów, również można skorzystać z profesjonalnych zabiegów oferowanych przez gabinety trychologiczne, dermatologiczne czy medycyny estetycznej. Zabiegi, które stosuje się w celu leczenia łysienia androgenowego to między innymi:
  • mezoterapia igłowa
  • mezorepia bezigłowa
  • kuracja laserem LED
Pierwszym krokiem do leczenia łysienia androgenowego jest właściwa diagnoza. W wypadku pojawienia się pierwszych objawów tej choroby pomocny może okazać się test polegający na lekkim pociągnięciu 40-60 włosów. Taki test powinno się powtórzyć w trzech różnych miejscach na skórze głowy. Jeśli w wybranych miejscach wypadną minimum 3 włosy lub jeśli łącznie włosów wypadnie więcej niż 10, można mówić o łysieniu androgenowym. Warto podkreślić, że problem łysienia androgenowego może dotyczyć również kobiet. Panie szczególnie powinny zwracać na stan skóry głowy, gdyż w ich przypadku zaburzenie takie może wiązać się również z innymi problemami zdrowotnymi.
Źródło:
Lis-Święty A.: Łysienie androgenetyczne. [in]: Choroby włosów i skóry owłosionej. Brzezińska-Wcisło (ed.) Termedia, Poznań, 2015.

Ostatnie publikacje

laskovski.pl