Ciąża

Niewydolność ciśnieniowo-szyjkowa u kobiet ciężarnych

Publikacja: 24 październik 2018 Ostatnia aktualizacja: 27 październik 2018

Jak rozpoznać zagrożenie ciąży?

Niewydolność ciśnieniowo-szyjkowa to realne zagrożenie ciąży, które po rozpoznaniu powinno być natychmiast leczone.
Kryteria rozpoznania niewydolności ciśnieniowo-szyjkowej:
  • w badaniu klinicznym:
    • szyjka rozwarta, wyczuwalne błony płodowe w kanale w badaniu ginekologicznym,
    • brak skurczów macicy - ich obecność świadczyłaby o porodzie przedwczesnym,
  • w badaniu USG dopochwowym:
    • skracanie szyjki macicy, czyli jej długość zmniejsza się poniżej 2,5 cm,
    • rozwieranie szyjki - w ciąży fizjologicznej kanał jest szczelnie zamknięty. Natomiast w przypadku niewydolności ciśnieniowo-szyjkowej dochodzi do rozwierania ujścia wewnętrznego szyjki, co powoduje wypuklanie błon płodowych otaczających dziecko w jamie macicy, daje to obraz tzw. „lejka”.
Przede wszystkim zadbaj o dobry wybór lekarza. Jeśli obawiasz się tego problemu, domagaj się na każdej wizycie badania na fotelu ginekologicznym oraz częstszego wykonywania USG.

Przyczyny niewydolności ciśnieniowo-szyjkowej

Przyczyną jest wzrost macicy i płodu oraz wywierane przez nie parcie, bez występującej czynności skurczowej. Niewydolność ciśnieniowo-szyjkowa występuje w jednej-dwóch ciążach na 100. Eksperci oceniają, że jest ona przyczyną 20-25% wszystkich poronień i porodów przedwczesnych w drugim i trzecim trymestrze.
 
Do jednych z przyczyn niewydolności należą m.in.:
  • genetyczna słabość szyjki macicy,
  • uszkodzenia szyjki podczas poprzednich porodów,
  • leczenie laserem,
  • zabiegi chirurgiczne na szyjce,
  • wykonanie biopsji stożkowej (celem wykrycia raka szyjki).
  • urazy po zabiegach ginekologicznych: wyłyżeczkowania macicy, ręcznego wydobycia łożyska, amputacji szyjki macicy, operacji kleszczowej,
  • noszenie więcej niż jednego płodu: najczęściej nie stanowi problemu przy kolejnych ciążach pojedynczych.

Jakie objawy powinny Cię niepokoić?

  • zwiększona ilość i gęstość wydzieliny z pochwy,
  • plamienia - zmiana zabarwienia wydzieliny z jasnej, przeźroczystej na różową, podbarwioną krwią,
  • uczucie ciężkości, napięcia w podbrzuszu, czasami porównywane do objawów typowych dla okresu przedmiesiączkowego,
  • bóle w odcinku krzyżowym kręgosłupa,
  • parcie w dolnej części brzucha, uczucie, jakby dziecko miało zaraz wypaść,
  • zwiększona częstotliwość oddawania moczu
Objawy te trwają zwykle nieprzerwanie przed kilkanaście dni. Jeśli zauważysz u siebie jakikolwiek z powyższych objawów, udaj się do lekarza.

Leczenie niewydolności ciśnieniowo-szyjkowej

  • szew. Najczęściej stosowaną formą leczenia jest procedura chirurgiczna - na szyjkę zakłada się specjalny szew okrężny. Zdaniem ginekologów najlepiej jest założyć szew między 13. a 14 tygodniem, wtedy macica rośnie szybciej niż dziecko. Zabieg odbywa się pod narkozą. Ten skuteczny sposób sprawia, że 80-90 proc. kobiet mających założony szew na szyjce macicy kończy ciążę porodem o czasie, czyli w 37-38 tygodniu.
  • krążek (pessar). Inny sposób wspierania szyjki macicy w niewydolności to pessar. To inaczej gumowy, miękki krążek w kształcie miseczki, zakładany na szyjkę macicy po to, by ją odciążyć. Zakładanie go nie wymaga pobytu w szpitalu, żadnych zabiegów chirurgicznych, czy znieczulenia lub narkozy. Mogą się zdarzać zakażenia, ale zapobiega się im, stosując raz na tydzień globulki dopochwowe, zgodnie z zaleceniami producentów pessarów. Krążek usuwa się po osiągnięciu dojrzałości płodu . Niekiedy po usunięciu krążka może dojść do przenoszenia ciąży nawet do 41. tygodnia.
  • odpoczynek. Lekarze zalecają także pacjentkom leżący tryb życia, a przynajmniej dużo odpoczynku, zaniechanie uprawiania sportów (aktywność fizyczna może nasilać skurcze macicy, powodujące rozwieranie szyjki) i zaprzestanie współżycia seksualnego. Można też przyjmować No-spę - lek rozkurczowy.
Dotychczas uważano, iż pacjentka ze zdiagnozowaną niewydolnością cieśniowo-szyjkową powinna spędzać większą część doby leżąc w łóżku, odpoczywając, zakazane jest współżycie. Jednak nie ma badań wskazujących na skuteczność takiego postępowania. Mimo to zaleca się oszczędzający tryb życia. Metody stosowane w leczeniu mogą uchronić przed najcięższymi powikłaniami i przedłużyć czas trwania ciąży, co umożliwi dalsze dojrzewanie dziecka do stanu pozwalającego na przeżycie poza organizmem matki.
Źródło:
,,W oczekiwaniu na dziecko. Najlepszy poradnik dla przyszłych matek i ojców'' Heidi Murkoff
„W oczekiwaniu na dziecko. Najlepszy poradnik dla przyszłych matek i ojców” Heidi Murkoff

Czytaj więcej: https://www.sosrodzice.pl/niewydolnosc-ciesniowo-szyjkowa/

Ostatnie publikacje

strony internetowe | lexurio.pl