Medycyna ogólna

Terapia biologiczna w leczeniu łuszczycy

Publikacja: 04 lipiec 2018 Ostatnia aktualizacja: 09 lipiec 2018

Terapia biologiczna – co to jest?

Leczenie biologiczne polega na podawaniu pacjentowi leków uzyskanych przy użyciu technik biologii molekularnej (inżynierii genetycznej), które działają na układ immunologiczny. W przeciwieństwie do innej formy leków immunosupresyjnych działają tylko na samo miejsce powstawania zmian na skórze i mogą być długotrwale stosowane. Leki biologiczne składają się między innymi z białek i przeciwciał podobnych do produkowanych przez ludzki organizm, a ich działanie polega na ingerowaniu u źródła przyczyn powstawania zmian łuszczycowych. Nie są zatem obciążające dla narządów wewnętrznych, ani tak toksyczne, jak inne leki immunosupresyjne stosowane w leczeniu łuszczycy.
Charakteryzują się zatem wysoką skutecznością i szybkością działania przy jednocześnie niskiej możliwości wystąpienia działań niepożądanych, tym samym gwarantując większe bezpieczeństwo w porównaniu z klasycznymi lekami wykorzystywanymi w terapii łuszczycy. Podawane są pacjentom w formie zastrzyku podskórnego lub wlewu dożylnego. Ich stosowanie nie tylko przynosi niemal natychmiastowy efekt, ale i wydłuża czas pomiędzy kolejnymi nawrotami choroby.
Obecnie w Unii Europejskiej, w tym w Polsce, do leczenia łuszczycy dopuszczone są cztery leki biologiczne: infliksymab, etanercept, adalimumab oraz ustekinumab. Żaden z nich nie jest rekomendowany jako pierwszy lek z wyboru. Decyzję o zastosowaniu konkretnego preparatu lekarz podejmuje samodzielnie, w zależności od indywidualnego przypadku i na podstawie bieżących danych na temat ich skuteczności i bezpieczeństwa. Co istotne, nieskuteczność jednego leku biologicznego nie stanowi przeciwwskazania do zastosowania innego z tej samej grupy. Efektywność leczenia w łuszczycy zwyczajnej należy oceniać między 12. a 16. tygodniem terapii, w zależności od stosowanego leku.

Kto i w jaki sposób może skorzystać z terapii biologicznej?

Leczenie biologiczne jest skierowane szczególnie dla chorych, z ciężką postacią łuszczycy, u których wcześniejsze terapie miejscowe i ogólnoustrojowe (cyklosporyna, retinoidy, metotreksat, naświetlania UVA i UVB) okazały się nieskuteczne lub remisje po ich zastosowaniu były niepełne i krótkotrwałe, a także u pacjentów, którzy z różnych względów (zła tolerancja, działania niepożądane, współistniejące choroby) nie mogą stosować klasycznych terapii systemowych. Istotną barierę w podjęciu leczenia stanowi jego cena oraz dostępność leczenia, ponieważ ograniczone jest ono do dużych ośrodków – głównie akademickich. Pacjenci maja opcję skorzystania z terapii w ramach programu Narodowego Funduszu Zdrowia, jeżeli spełniają określone kryteria kwalifikacji, natomiast ze względu na wysokie koszty leczenia, jest ono skierowane dla najbardziej potrzebujących. W Polsce programem leczenia biologicznego objętych jest zaledwie kilkuset pacjentów, pomimo, że na łuszczycę cierpi około miliona osób, z czego ok. 1600 zmaga się z ciężką postaci tej choroby.
Przeciwskazania podjęcia leczenia:
- aktywne lub utajone ogniska gruźlicy,
- klinicznie istotne infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze,
- wirusowe zapalenie wątroby typu B i C,
- inne przewlekłe stany zapalne: przewlekłe owrzodzenia żylne w przebiegu niewydolności żylnej, miażdżycy oraz cukrzycy, założony na stałe cewnik do pęcherza moczowego, przewlekłe nawracające infekcje układu oddechowego, nadwrażliwość na lek,
-  okres ciąży i karmienia piersią,
- ciężka zastoinowa niewydolność krążenia,
- choroba demielinizacyjna lub zapalenie nerwu wzrokowego w wywiadzie,
- choroby tkanki łącznej,
- choroba nowotworowa obecnie lub w wywiadzie w ciągu ostatnich 5-10 lat (z wyjątkiem niemelanocytowych nowotworów skóry).

Zatem przed włączeniem leczenia biologicznego istotna jest odpowiednia kwalifikacja chorych, polegająca na wykonaniu szerokiego gamy badań laboratoryjnych i diagnostycznych. Ma to związek z wysokimi kosztami dla oddziału kwalifikującego pacjenta do leczenia biologicznego. Ponadto istnieją duże problemy z pozyskaniem środków na jego finansowanie. Roczny koszt leczenia wynosi ok. 60 tys. złotych, a więc jest to znacznie większa kwota niż w przypadku terapii standardowych, jednak żadne dotychczas stosowane formy leczenia nie dają tak dobrych wyników, szczególnie w terapii długoterminowej, wymaganej u chorych na łuszczycę.

Źródło:
https://www.dermatologia-praktyczna.pl/a3343/Leki-biologiczne-stosowane-w-leczeniu-luszczycy-.html/
https://www.janssen4patients.com/pl/choroby/luszczyca
http://luszczyca-blog.pl/leczenie-biologiczne-luszczycy-w-polsce-wywiad-2/
http://luszczyca.org.pl/p1/?leki-biologiczne-w-luszczycy,50
https://www.termedia.pl/dermatologia/Irena-Walecka-Luszczyce-mozna-skutecznie-leczyc,30548.html?diseaseId=53
https://www.termedia.pl/Rekomendacje-Polskiego-Towarzystwa-Dermatologicznego-dotyczace-stosowania-lekow-biologicznych-w-luszczycy-zwyczajnej-i-stawowej-luszczycowym-zapaleniu-stawow-,56,14142,1,0.html

Ostatnie publikacje

Czy wiesz że.. ?
we wrześniu 2005 roku zespół Erwina Wagnera z Uniwersytetu Wiedeńskiego opublikował wyniki badań potwierdzających, że łuszczyca jest uwarunkowana genetycznie.
strony internetowe | lexurio.pl